Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6162 K.2016/2560

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların iştirak halinde cenazelerinin olduğunu belirtip, hayır yapacaklarından bahisle şikayetçilere ayrı ayrı dağıtmaları için bir miktar para vereceklerini ancak bu para ile birlikte şikayetçilerin üzerinde bulunan paraları apartmanlarındaki mevlütte okutup geleceklerinden bahisle haksız menfaat temin etmeye çalıştıkları iddia edilen olayda; suçüstü yakalama tutanağı ve tanık beyanları, istikrarlı şikayetçi anlatımları ve sanıkların savunmalarına göre; nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklardan ...'ın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E, 2007/152 K sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,