Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6234 K.2016/5259

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, görevsiz olan ...Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılanması sırasında bildirdiği ve belgelendirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken yerine bu adrese taşınmadan önce ikamet ettiği ve Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda kapattığını beyan ettiği adresin kimlik tespiti sırasında geçerli adresi olarak yazıldığı ve gerekçeli kararın bu adrese usulsüz olarak tebliğe çıkarıldığı anlaşıldığından sanığın öğrenme tarihinden itibaren hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenip yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanığın mağdur ...'nın evine boynunda ...görevli kimlik kartı bulunduğu halde geldiği, kendisini ... görevlisi olarak tanıtıp elektrik saatini kontrol ettikten sonra saatin mührünün bozuk olduğunu, bunun cezasının büyük olduğunu, 1.250 TL vermesi halinde sorunu çözebileceğini söylediği, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, bir saat sonra tekrar geleceğini söyleyerek mağdurdan parayı hazırlamasını isteyip ayrıldığı ancak kolluk kuvvetince benzer bir adli olay nedeniyle yakalanması nedeniyle parayı temin edemediği;

benzer hareketlerle mağdur ...'e de elektrik saatinde mıknatıs olduğunu söyleyip telefonla bir yetkili ile görüştüğü izlenimi uyandırdıktan sonra mağdura 320 TL karşılığında sorunu çözebileceğini söylediği ve mağdurun, üzerinde bulunan 100 TL'yi sanığa verdiği anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının mağdur ...'e yönelik kısmından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün" ve "1.200 TL." ibarelerinin çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi,