Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6516 K.2016/7219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, katılan ...'ın 630 TL para yatırmak üzere Orhangazi İşbankası'na gittiği, işlem sırasının kendisine gelmesini beklediği esnada sanık ...'nın katılanın yanına giderek "sen Akdağ Piliç Evinin sahibinin oğlu musun, ak sigortadan geliyorum, babana borcum var, dur babanla telefonla görüşeyim" dediği ve telefonla katılanın babası ile konuşuyormuş gibi yaptığı, daha sonra katılana "ben babanla görüştüm sizin hesabınıza para yatıracağım, ver senin paranı da yatırayım" dediği, bunun üzerine katılanın 630 TL'yi sanığa vererek bankadan ayrıldığı, babasının yanına gittiğinde babasını arayan bir kişinin olmadığını öğrendiği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, TCK'nın 157/1. maddesinde öngörülen hapis cezası ile birlikte para cezası ile de cezalandırılması gerektiği halde, sanık hakkında yalnızca hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2007 tarih ve 2006/505 esas 2007/621 karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,