Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6612 K.2016/3967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkilisi olduğu şirketin muhasebe işlerini vekaletle yürüten sanığın, vergi ve SSK primlerinin yatırılması için kendisine tevdi edilen paraların bir kısmını, değişik tarihlerde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında yatırmayarak kendi uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olduğu, tayin edilen sonuç cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle TCK'nın 53/4 maddesi uyarınca uygulanması gerektiği, uygulanmamasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,