Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6682 K.2016/4983

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işsiz olduğu bir dönemde tanık ... vasıtası ile sanıkla tanıştığı, sanığın katılanı çalışmakta olduğunu söylediği güvenlik şirketinde işe yerleştireceğini vaadettiği, bazı evraklarla birlikte sağlık raporu çıkartmak için 200 TL para istediği, katılanın istenilen evraklar ile parayı sanığa verdiği, katılanın yaptığı araştırmada sanığın çalıştığını belirttiği güvenlik şirketinden aylar önce ayrıldığını öğrendiği, sanığın katılana iş bulmadığı gibi aldığı parayı da iade etmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,