Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6840 K.2016/1219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Daha önce zabıt kâtibi olan sanığın, suç tarihinden yaklaşık iki yıl önce kesin olarak memuriyetten çıkarılmasına karşın katılanla internet üzerinde oyun oynama bahanesiyle tanıştığı, bir süre sonra kendisini adliyede çalışan zabıt kâtibi olarak tanıtıp adliyedeki icra ihalelerinden ucuz bir araç bulduğunu ve bunu katılana satabileceğini belirterek 20.000 TL parayı katılandan aldığı, uzunca bir süre aracın teslimi konusunda katılanı oyaladıktan sonra bu kez aracın teslimi ile ilgili sorunlar yaşandığını belirtip katılana düzenlediği senedi ve aslı ele geçirilemeyen zabıt kâtibi kimlik fotokopisini verdiği,

ancak sanığın herhangi bir araç almadığı gibi parayı da geri vermediği, böylece sanığın kamu görevlileriyle ilişkisi olduğu ve onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, katılana yönelik eylemlerinin işleniş şekli yansıtma biçimi ve kullanılan... Bakanlığı personel kimliği de nazara alındığında TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu aracı kılınmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirmesinde hataya düşülerek aynı Kanunun 158/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlileriyle ilişkisi olduğu ve onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

3- Adli sicil kaydına tekerrüre esas ilamı olması nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilen sanık için ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi,