Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/700 K.2015/1717

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’nin, on beş yaşındaki oğluna .. primini yatırmak üzere 770 TL para verdiği, mağdur çocuğun bankada sıra beklerken sanığın yanına gelerek kendisinin ...da çalıştığını ve kendisinin de ... borcu yatıracağını, ayrıca mobilya işleri nedeniyle babasına borcu olduğunu, Perşembe günü ödeme için işyerlerine geleceğini söyleyip telefonla çocuğun babasıyla konuşuyor gibi yaparak Perşembe günü geleceğini söyleyip telefonu kapattığı, mağdura “gel sana büromu göstereyim” dediği ve bankadaki sıradan çıktıkları,

bu sözler ve davranışlarla mağdur üzerinde güven oluşturan sanığın mağdurdan 770 TL’yi alarak tedavülü olmayan 1.000 Peru Pezosu'nu verdiği, bir yeri de çalıştığı muhasebe bürosu olarak gösterdiği, çocuğa büroya gitmesini oradan 1.000 Euro alıp söylediği yere gelmesini ve orada kendisini beklemesini söylediği, mağdur çocuğun gösterilen yere gittiğinde böyle bir yerin bulunmadığını öğrendiği anlaşıldığından TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.