KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/7250 E., 2016/5573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Sanığın, TCK'nın 155/1, 62/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın talimatla beyanının alındığı duruşmadaki adresine değil de doğrudan başka bir adrese tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan 06/06/2012 tarihli tebligatın usulüne uygun olmaması nedeni ile, sonradan usulüne uygun olarak 27/07/2012 tarihinde yapılan tebligattan sonra sanığın süresinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;
Katılan ile sanığın aracın 30/08/2010 tarihinde iadesi konusunda anlaşmaları nedeni ile suç tarihinin 30/08/2010 tarihi olacağı anlaşıldığından, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30/08/2010 tarihi olarak düzeltilmesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır.
Sanığın, katılana ait rent a car firmasından kiraladığı aracı süresinde iade etmeyerek üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/7250, K. 2016/5573, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama