Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7400 K.2016/3005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önce tanıdığı mağdur ...’ın yanına gelerek görüşmek için cep telefonunu istediği, kendi sim kartı takıp görüşmeye başladığı, bu süreçte mağdurun sanığı göz ucuyla izlediği, biraz uzaklaşan sanığın daha sonra koşup gözden kaybolduğu, mağdurun koşmasına karşın sanığı yakalayamadığı iddia edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre,

Sanığın, mağdurdan bir telefon görüşmesi yapıp iade etmek üzere aldığı cep telefonunu geri vermeyerek uzaklaşması şeklinde sübut bulan eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,