Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7843 K.2016/6432

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tapu müdürünün eniştesi olduğunu söylerek katılanın tapudaki işlemlerini halledebilmek amacıyla katılandan üç farklı zaman diliminde toplamda 11.000 TL ve 2.000 Euro para aldığı ve vaadettiği işlemleri yapmadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında üç farklı zaman diliminde katılandan toplamda 11.000 TL ve 2.000 Euro para aldığının anlaşılması karşısında; katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca zincirleme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmündeki TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 805 gün olarak tayin edilmesi,

#########