Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/792 K.2015/1532

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...n'un suç tarihinde katılanlardan ...e uygun bir bayan bulduklarını söyleyerek...da diğer sanık ... ile tanıştırdıkları, katılanın burada ... ve...'a kaparo olarak 300 er TL verdiği, ertesi gün ... ile...'un beraber... iline geldikleri ve sanık ...'da olmak üzere katılan ile buluştukları, burada...'un bu iş karşılığı katılan ...ya bir cep telefonu aldırdığı ve daha sonra katılan ...'dan bu iş karşılığı 2400 TL alarak sanık ...ın ile yanlarından ayrıldıkları, diğer sanık ...'ın ise katılan ...'ten 3000 TL aldığı ve aldığı bu parayı ...ta oturan annesine vereceğini söyleyerek katılan ...'in yanından ayrılmaya çalıştığı,

ancak katılanın sanığın paraları alıp kaçacağından endişe ederek takibi sonucunda yakalandığı anlaşıldığından, dolandırıclık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “100 gün” olarak tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "83 GÜN", "83 GÜN" ve “1660 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN", "4 GÜN" ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi,