Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7966 K.2016/4746

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen hapisten çevrili 3.000 TL olarak belirlenen adli para cezasının, temyiz edilebilir olduğu anlaşıldığından cezanın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteğinin reddine dair ek kararının kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, şikayetçiye verdiği borç karşılığında suça konu 5.000 TL bedelli senedi sanıktan aldığı, şikayetçinin ise borcunu sanığın eşi olan ...'e ödeyerek karşılığında makbuz aldığı, sanığın ise senedi damadına ciro ettiği ve borcun ödenmediği iddiası ile şikayetçi hakkında icra takibi yaparak üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın eşi olan ...'a yapılan ödemeden haberinin olmadığını ve eşine yapıldığı iddia edilen ödeme tarihinde eşi ... ile ayrı yaşamakta olduklarını aralarında boşanma davasının bulunduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanığın eşi ...'ın davet edilerek dosya içerisinde yer alan makbuzun kendisi tarafından imzalanıp imzalanmadığı, şikayetçiden parayı alıp almadığı hususlarının sorulması, makbuz altındaki imzayı red etmesi halinde ise yeterli miktarda yazı imza örneği alınarak imza ve yazının kendisine ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,