Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8052 K.2016/5972

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın elinde bulunan ikinci el bilgisayarlarını satmak amacıyla internete ilan verdiği, bu ilana istinaden sanıklar ... ve ...'ın katılana ulaştıkları, 4.400 TL değerindeki bilgisayarlara karşılık... plaka sayılı doğan marka otomobili takas etmek karşılığında anlaştıkları ve 4 adet bilgisayarı kontrol ettirmek amacıyla katılandan aldıkları, bilgisayarların geri kalanını ise araba devrinden sonra teslim almak üzere anlaşarak katılanın işyerinden ayrıldıkları, daha sonra katılan işyerinde olmadığı bir vakit işyerine gelerek,

katılanın babası olan tanık ...'ya "biz oğlun ...'ı aradık, onun haberi var, bilgisayarların geri kalanını almaya geldik" dedikleri ve işyerinde katılanla telefonda görüşüp aslında katılanın bilgisayarı götürmelerine rızası olmadığı halde bilgisayarı götürmelerini kabul ettiğini söyleyerek geri kalan bilgisayarları da alıp işyerinden ayrıldıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.