Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/806 K.2015/1807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılana ait petrol istasyonunda pompa görevlisi olarak çalıştıkları 2008 yılının Ekim ayı ile 2009 yılının Ocak ayları arasında değişik zamanlarda benzin istasyonundaki pompalara ait otomasyon sistemini devre dışı bırakarak, satmış oldukları akaryakıt parasını kendi uhdelerine aldıkları, dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre sanıkların vardiyasına denk gelen bu dönemler içerisinde toplamda 6.971,20 TL’lik açık olduğunun tespit edilmiş olduğu ve böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemeleri nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; sanıkların gözaltında geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi gereğince cezalarından mahsubunun yapılmaması ise bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,