Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8093 K.2016/8283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, suç tarihinde, döviz bürosunda para bozdurup evine giderken sanıklardan birinin para bulduğunu söyleyerek katılanla konuşmaya başladığı, katılanın bulduğu parayı gidip karakola vermesi gerektiğini söylerken diğer sanığın katılanın yanına gelerek paramı kaybettim üzerinize bakmam gerek demek suretiyle hileli davranışlarla katılanın cüzdanını alan sanığın cüzdandaki parayı kontrol ederek bu benim param değil diyerek kağıda sararak katılanın çantasına bıraktığı, bir süre sonra katılan çantasını kontrol ettiğinde paranın yerinden olmadığı ve gazete kağıtları ile doldurulduğu anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,