Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8377 K.2016/7631

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yeğeni olan ve aynı zamanda kendisinin de asker arkadaşı olan tanık ....'nu telefonla aradığı, elinde dedelerinden kalma altın olduğunu, paraya ihtiyacı olması sebebiyle satabileceğini söylediği,...'ün ise bu durumu amcası olan katılana anlattığı ve katılanın bilgisi doğrultusunda önce numune altın için 450 TL parayı sanığa gönderdikleri sonra ...'ün .... ilçesine numune altını almak için geldiği,

bir adet numune altın alarak katılanın yanına gittiği, gerçek olduğunu anlamaları üzerine katılan, yeğeni ... ve şoförü ....suç tarihinde tekrar ...'a geldiklerinde sanık ... ile buluştukları, ... köyüne yaklaştıklarında sanık ...'nin aracı durdurmalarını istediği ve katılana "..... ile beraber gideriz parayı ....'e ver ben malı ona teslim ederim ve yola çıkar gelip bizi alırsınız" dediği, katılanın yeğeni olan tanığa 13.000 TL verdiği,

bunun üzerine sanık ... ile....'ün birlikte köyün içerisine doğru gittikleri, sanığın parayı alıp kendisini beklemesini altınları öyle getireceğini söyleyerek aldığı parayla ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın gönderdiği para karşılığı sanık tarafından katılana güven uyandırmak amacıyla verilen numune altınla ilgili müsadere koşulları oluşmadığından katılana iadesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 55/1 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,