Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8466 K.2016/6185

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...' ın işlettiği kafede ,sanığın kasa ve bar sorumlusu olarak çalıştığı, iş yerinden aldığı paraları bankaya yatırması gerektiği halde yatırmadığı ayrıca iş yerinden müştekiye ait olan kredi kartını alarak kendi borçlarını yatırdığı, 6000 TL kadar haksız menfaat sağladığı bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

1- İşletme defterlerinin bilirkişi marifeti ile incelenmesi ve kredi kartı hesap ekstrelerinin getirtilerek, ödemelerin hangisinin işletme ihtiyaçları, hangisinin sanığın şahsi harcamalarına ait olduğunun tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesine aykırı davranılması,

3- TCK'da cezaların içtimaına dair bir hüküm olmadığı halde; takdir olunan adli para cezasıyla, hapis cezasından çevrili adli para cezasının toplanmasına karar verilerek 5275 sayılı Kanunun 99. maddesine aykırı davranılması,