Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8471 K.2016/5927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oto Elektrik işletmesi bulunan şikayetçi ...’ın işyerinde elektrikçi olarak çalışmakta olan sanığın, müşterilere işyeri sahibinden habersiz olarak işyerindeki malzemelerden oto alarm sistemi, kamera sistemi ve oto teyplerini satarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uyarınca verilen erteleme kararının sadece hapis cezası ile sınırlı uygulama imkanı bulunduğu gözetilmeden adli para cezasına da şamil olacak şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2-TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1-Hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 ADLİ BİRİM GÜN", "25 ADLİ BİRİM GÜN" ve "500TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karar metninden çıkartılması,