Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8483 K.2016/6323

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hiç bir yetkisi bulunmamasına rağmen katılanın kız kardeşi için Türkiye'de oturma izni süresini uzatabileceğine ve kendisine kimlik çıkartabileceğine dair yalan söyleyerek bu duruma inanan katılandan sözde yapılacak işlemlerin masrafı adı altında para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53 maddesi uyarınca, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması ve bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi; ve ayrıca maddede öngörülen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, farklı tarihlerde birden fazla kez para aldığının sabit olduğu dikkate alınarak; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle ve değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.