Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8514 K.2016/7077

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın işlettiği .... Şubesinde araç şöförü olarak çalıştığı, olay tarihinde katılanın .... Genel Müdürlügü hesabına gönderilmek üzere ayrılmış olan 1.920,00 TL'yi yanlarında tanık ... olduğu halde sanık ...'ye vererek ondan parayı ....'a yatırmasını istediği, sanığın uzunca bir süre işe gelmemesi üzerine katılanın bankayla irtibata geçtiği, bankadan paranın yatırılmadığı cevabını alması üzerine şikayette bulunduğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,