Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/861 K.2015/208

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Sanığın müşteki ...' ın işyerine gelerek kendisini müştekinin arkadaşı olan dolmuşçu ...'in gönderdiğini, ... Belediye Başkanı'nın şoförü olduğunu, belediyeye terzi alınacağını söylediği, müşteke ...'ın bu iş için uygun olduğunu düşünerek kızı müşteki ...'ı çağırdığı, sanık ile müşteki Şerife'nin birlikte şehir merkezine gittikleri, sanığın burada müştekiden 55 TL para aldığı ve daha sonra belediyede buluşmak üzere müştekiyi adli sicil kaydı almak üzere gönderdiği ve ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6 maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.