Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8635 K.2016/6181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılana ait firmada çalıştığı, firmaya ait iskele ve kalıp malzemelerini araca yükleyip hurdacıya satmak istediği anda yakalandığı bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılanın sahibi olduğu firmada çalışan sanığın, 13/03/2010 tarihinde depodan firmaya ait iskele ve kalıp malzemelerini, hurdacıya satmak amacıyla araca yüklediği sırada yakalandığının iddia olunması, katılan ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın deponun sorumlusu olduğunu, bu şekilde 15-20 bin TL zarara uğratıldığını, olay sonrasında sanığın işine son verildiğini belirttiği halde 16/04/2010 tarihinde şikayette bulunulması, Tanık ...'in "..

Şirketin tahsilat işleri ile ilgilendiğini, yüklenen malzemelerin uzun süredir kullanılmayan hasarlı malzemeler olup, daha öncede bu şekilde hurdacıya malzemelerin verildiğini.." beyanetmesi karşısında; suçun vasıflandırılması, sanığın kastının belirlenebilmesi ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından öncelikle, suça konu hurda malzemelerin kimin denetim ve sorumluluğunda olduğu, herhangi bir kaydının tutulup tutulmadığı, önceki uygulamaların ne şekilde gerçekleştirildiği,

sanığın iş yerinden çıkış işlemlerinin hangi tarihte yapıldığı ve buna ilişkin kayıt ve belgelerin usulen araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile suçun sübutuna ilişkin deliller ortaya konulmadan yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,