Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8765 K.2016/7013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Kulübünde antrenör olarak görev yapan sanığın, aynı kulüpte amatör olarak futbol oynayan katılanlara, kendisinin ... ile gelecek sezon için anlaştığını, katılanları da bu takıma transfer edebileceğini, ancak transfer için para gerekli olduğunu söyleyerek, katılanların inanmasını sağlayarak farklı tarihlerde katılan ...'den 4.500 TL, katılan ...'den de 2.200 TL almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Katılan ...'ye karşı işlemiş olduğu iddia olunan dolandırıcılık eylemi nedeni ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmasına karşın, hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresince her zaman karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...'yi profesyonel futbolcu yapmak için antrenör olacağı kulübe transfer edeceğini söyleyerek kandırmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan ve tanık beyanları, sanığa ait banka hesap hareketleri ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, katılan ...'ye yönelik olarak dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan ...'ye karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “30 gün” olarak tayin edilmesi,