Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8886 K.2016/6963

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın pide fırınında çıraklık eğitimi yapmakta olan katılan ...'e, bankaya yatırmak üzere 395 TL para verdiği, sokakta kendisini ... Bankası müdürü olarak tanıtan sanığın, katılan ...'e “katılan ...'ın yanında çalışıyor musun?” diye sorduğu, patronu olan katılan ...'ın numarasını isteyip, katılan ... ile telefon görüşmesi yaptığı izlenimi uyandırarak onu ...Ticaret diye bir yere göndereceğini, oradan bir zarf almasını söyleyerek, katılan ...'ten parayı alıp ayrıldığı, katılan ...'in sanığın tarif ettiği yerde ... Ticaret diye bir yer bulamadığını, iş yerine döndüğünde patronu olan katılan ...'ın kimseyle telefon görüşmesi yapmadığını söylediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 18 gün olarak tayin edilmesi,