Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8931 K.2016/6534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette pazarlama ve satış elemanı olarak çalışan sanığın, şirket müşterilerinden ...'dan 650 TL, ...'ndan ise 1000 TL'yi şirket adına tahsil etmesine rağmen bu paraları şirkete vermediği, tanık olarak beyanı alınan ... her ne kadar duruşmada sanığın parayı şahsi olarak mı şirket adına mı aldığını bilmediğini beyan etmiş ise de imzasının bulunduğu 06/06/2011 tarihli belgede parayı bakiye alacağına karşılık verdiğini belirtmesi, aynı şekilde tanık ...'ın parayı borç olarak değil,katılan şirkete olan borcuna mahsuben verdiğini beyan etmesi karşısında tebliğnamedeki eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,

2-TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca sanık hakkında belirlenen denetim süresinin, hükmolunan hapis cezasının süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "12 TAM GÜN”, “15 TAM GÜN", "12 TAM GÜN" ve "240 TL." ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", “5 GÜN” ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi,