Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8969 K.2016/7627

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 20/07/2009 tarihinde aracını satım için pazara götürdüğü, satamaması nedeniyle eve dönerken sanığın arkadan selektör yaparak kendisini durdurması nedeniyle durup arabanın satımı konusunda 18.500 TL'ye anlaştıkları,

ertesi gün sanık ve temyizin kapsamı nedeniyle inceleme dışı diğer sanık ... ile noterde buluştuklarında sanık ...'ın isteği üzerine yanında bulunan diğer sanık ... adına katılanın satım konusunda vekaletname hazırlattığı ancak peşin anlaşmalarına rağmen paranın verilmemesi nedeniyle katılanın ilk aşamada imza atmadığı fakat sanık ...'ın 1.000 TL vererek geri kalan para hemen gelecek diyerek katılanı ikna edip belgeyi imzalattırdıktan sonra bir bakayım diyerek vekaletnameyi de elinden aldıkları,

sanık ...'ın para gelinceye kadar birlikte yemek yiyelim diye teklifte bulunması nedeniyle katılana ait ancak sanık ...'in kullandığı araç ile Ulus'a gelip araçtan indiklerinde sanık ...'in para almaya gidiyor bahanesi ile araç ile oradan uzaklaşıp aracı aynı tarihte tanık ...'a satıp devrettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.