Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8989 K.2016/8228

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan tarafından işletilen çay bahçesine ait ruhsat işlemlerini yaptıracağını, belediyede üst düzey tanıdıklarının olduğunu, işlemler için bu şahıslara para vereceğinden bahisle katılandan 4.000 TL para aldığı, akabinde ruhsatın çıktığını söyleyerek katılanın oyaladığı, belediyeyi aradığında ruhsat dosyasının hiç işlem görmediğini, arşivde olduğunu öğrenen katılanın parasını istemesine rağmen sanığın vermeyerek haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda;

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiş olması,