Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9037 K.2016/8064

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, araba kiralama işi yapan tanık ...'dan 11/03/2011 tarihinde 42 CDK 19 plakalı aracı, 12/03/2011 tarihinde de 42 BZM 91 plakalı aracı kiraladığı, bu araçlardan 42 CDK 19 plakalı aracı katılan ...'a 22.000 TL haricen sattığı, 1.000 TL kapora aldığı, katılanın yaptığı araştırma sonunda aracın İzzet'in kiraya verdiği araç olduğunu anlayınca aracı teslim ettiği, 1.000 TL kaporasını sanıktan alamadığı ayrıca sanığın kiraladığı 42 BZM 91 plakalı aracı da katılanlar Afif ve Abdurrahman'a aracın eniştesine ait olduğunu belirterek 21.000 TL'ye sattığı, 500 TL peşin alıp geri kalan miktar için iki adet çek aldığı, sanığın bu şekilde katılanları dolandırdığı anlaşıldığından, sanığın ayrı ayrı mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2-Belirlenen sonuç tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli gün para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN",