Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9054 K.2016/6992

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın katılandan araba satın aldığı, ancak arabanın üzerinde banka rehni bulunduğundan, resmi satış işleminin yapılmadığı, taraflar arasında düzenlenen 07/09/2009 tarihli sözleşmede katılanın borçlarının sanık ... tarafından ödeneceği ve aracın üzerindeki tedbirin kaldırılmasından sonra devir işleminin gerçekleştirileceği, araca başka bir yerden haciz konulması ihtimaline binaen katılan tarafından sanık ...'ya 10.000,00 TL'lik teminat senedi verildiğinin yazıldığı sanık ... tarafından borcun tamamı ödenmediği için aracın bağlandığı, bunun üzerine sanık ...'nın elinde bulunan teminat senedini ciro ederek oğlu olan diğer sanık ...'ya vererek icra takibine giriştiği bu şekilde bedelsiz senedi kullanma suçunun işlendiği iddia edilen olayda;

1-Sanık ...'nın suçlamayı reddederek davaya konu edilen senedin kendisine katılan tarafından aracın teslimi sonrası yaptığı masraflar için verilmiş olduğunu ve katılanın aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak arabayı bağlattığını savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması bakımından; 07/09/2009 tarihli sözleşmede imzası bulunan Muhammet Arkadaş ve Ufuk Öztürk'ün tanık olarak dinlenip, aracın hangi nedenle bağlandığı hususunun araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,