Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9065 K.2016/6536

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, çay ocağı işletmeciliği yapan katılanlara kendisini çay-kahve kazanı tamircisi olarak tanıttığı, katılanların arızalı olan çay kazanlarını tamir etmek üzere aldığı, katılan ...'e 20 gün içinde teslim edeceğini belirtmesine rağmen çay kazanını teslim etmediği, diğer katılan ...'tan 50 TL kaparo aldığı, bir süre sonra başka bir çay kazanı getirdiği ve bu katılandan 200 TL aldığı, getirdiği kazanın arızalı çıkması üzerine tamir için geri aldığı, ancak getirmediği iddia olunan olayda;

1- Sanığın katılan ...'e sürücü belgesi fotokopisi ile birlikte çay kazanını teslim aldığına dair imzalı bir kağıt vermesi ve savunmalarında mesleğinin çay kazanı imalatçısı olduğunu belirtip “...

Çarşısı No: ...” adresinde faaliyet gösteren “Demleme” isimli firma adına kazanları aldığını ve işten ayrıldığı için kazanların firmada kaldığını ifade etmesi karşısında sanığın tamirci olarak çalışıp çalışmadığına göre basit veya nitelikli güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağından gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç vasfının tayini bakımından;

öncelikle sanığın belirttiği firmanın yetkilisinin duruşmaya çağrılıp beyanına başvurularak suç tarihinde sanığın iş yerinde tamirci olarak çalışıp çalışmadığının ve katılanlardan tamir edilmek üzere çay kazanı alıp almadığının sorularak tamirci olarak çalıştığının tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken adli para cezasının tatbik edilmemesi,

b) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,