Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9222 K.2016/8697

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ün olay tarihinde ... yerinde, ihtiyar heyeti kararı ile otopark olarak kullanılan alanda otopark görevlisi olarak çalıştığı, sanık ...'in ise ... azalarından olduğu,olay tarihinde katılanın gezi amacıyla ören yerine geldiği ve aracını yakında bulunan boş bir alana park ettiği, sanık ...'ın katılanın yanına gelerek park ettiği yerin ücretli otopark alanı olduğunu söyleyip katılandan ücret istediği ancak katılanın park edilen alanın otopark olarak belirlenen yerin dışında olduğunu söyleyerek ücret ödemeyi reddettiği,

bunun üzerine sanık ...'ın diğer sanık ...'i de çağırdığı ve her iki sanığın yeniden katılanın yanına geldikleri, bir süre konuştuktan sonra sanık ...'in “ücret almamıza gerek yok, olayı büyütmeye de gerek yok” dediği, buna karşın katılanın durumu jandarmaya bildireceğini, ücreti ödeyerek makbuzu alacağını söylediği ve kolluk kuvvetine olayı bildirip otopark ücretini ödediği, böylece sanıkların otopark alanına dahil olmayan yerden otopark ücreti almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Katılanın arıcını park ettiği yerin otopark alanı içerisinde olmadığını düşünerek kolluk kuvvetine olayı ihbar etmesi, ayrıca sanıkların son kez katılanla konuştuktan sonra katılana, ücret ödemesine gerek olmadığını söylemesine karşın, katılanın çağırdığı görevliler huzurunda otopark ücretini ödemesi nazara alındığında; sanıkların aracın park edildiği yerin otopark olduğunu beyan edip ücret talep emekten ibaret eyleminin hile boyutunda olmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,