Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/928 K.2015/441

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Katılan ...'in işçi olarak çalıştığı fotoğrafçı dükkanına suç tarihinden önce gelerek vesikalık fotoğraf çektirmek suretiyle katılanla samimiyet kuran sanık Oğuz'un, olay günü tekrar katılanın yanına gelerek 50,00 TL para verip "bunu bozar mısın" dediği, katılanın parayı bozarak geri verdiği, daha sonra dükkana gelen bir kaç müşteriyle uğraşan katılanın yoğunluğundan istifade eden sanığın bu kez de "200,00 TL' yı bozar mısın" demesi üzerine katılanın bozuk olarak 200,00 TL verdiğinde, sanığın kapıda bekleyen arkadaşımdan 200,00 TL'yi alıp geleyim diyerek işyerinden dışarı çıktığı ve bir daha geri gelmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında eylemine uyan TCK'nun 157/1 maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.