Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9334 K.2016/8074

2-TCK'nın 158/1-f-son, 62/1, 52 ve 53 maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlardan ...'ün daha önceki bir tarihte içinde dava konusu çekin de bulunduğu çek defterini Mersin ilinde çaldırdığı, sanığın ise çeki ... isimli şahıstan aldığını beyan etmiş ise de; yapılan araştırmalarda ...' ın bilinmeyen ve hakikatte var olmayan bir kimse olduğunun anlaşıldığı, sanığın her nasılsa ele geçirdiği çekin üzerini yazmak suretiyle diğer katılan ... ile yapmış olduğu alış veriş nedeniyle verdiği katılan ...' ın ticari ilişkiye dayalı olarak aynı sırada almış olduğu çeki bankaya götürdüğü, çekin çalıntı ve sahte olduğunun belirtildiği katılan ...' ün aracından çalınan çeki sahte olarak keşide ederek katılan ...'a vermiş olduğu anlaşıldığından sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümlerden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,