Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/95 K.2015/943

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... ile katılan ... arasında 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde, finansal kiralama sözleşmesinin aktedildiği, bu sözleşmede diğer sanık ...'nin müşterek borçlu müteselsil kefil olduğu, bu sözleşmeye göre bir adet traktörün sanık ...’e finansal kiralandığı, sanıklar kiralama sözleşmesinden doğan kira bedelleri toplamını ve temerrüt faizlerini vadesinde ödemediğinden temerrüde düştüğü ve bu nedenle sanıklara ihtarname keşide edildiği, ihtarnamenin tebliğinden itibaren yasal sürede belirtilen borçların tam ve eksiksiz ödenmediği, bu sebeple sözleşmenin fesh olduğu,

sanıkların hukuki ilişkiye konu traktörü teslim etmedikleri bu eylemleri ile ticari ilişkiden doğan güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; sanık... yönünden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna, sanık ... yönünden atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,