Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9762 K.2016/10251

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin Gülünay Kuyumculuk isimli işyeri işlettiği, hakkında dosyası tefrik edilen sanık Ahmet’in işyerine gelerek bilezik bozdurmak istediğini söyleyerek ayarı düşük bilezik sattığı, 22 ayar olarak altın aldığını zanneden şikayetçinin altını hurdaya sattığı, satın alan altın atölyesi sahibinin bileziğin 8 ayar olduğunu söylediği, yapılan analiz sonucu düzenlenen raporda da söz konusu bileziğin 916 milyem olması gerekirken 290 milyem olduğunun tespit edildiği,

ayarı düşük bu bilezik karşılığında şikayetçinin 3.600 TL alması gerekirken 1.100 TL aldığı ve 2.500 TL zararının oluştuğu, yapılan araştırmada Ahmet isimli şahsı sanığın aracı ile getirdiği ve dışarıda beklediği, bu şekilde dolandırıcılık suçuna iştirak ettiği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,