Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9784 K.2016/9968

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdur ...r'ın oğlu olan tanık...'le cezaevinde tanıştığı ve...'in karıştığı cinsel suçla ilgili bilgi sahibi olduğu, cezaevinden çıktıktan sonra sanığın öğrendiği bilgileri kullanarak müştekinin köyüne gelip öncelikle muhtar olan tanık Şevket ile görüştüğü, muhtarın haber vermesiyle gelen müştekiye kendisini mağdur kızın babası olarak tanıttığı, kızının olay sonrası psikolojisi bozulduğunu ve tedavi için paraya ihtiyaçlarının olduğunu, şikayetinden vazgeçmek ve mağduriyetinin giderilmesi için para istediği,

700 TL karşılığında anlaştıkları, 300 TL'yi kendisinde olmadığı için köyün muhtarından alan müştekinin kalan 400 TL'yi de sonra vermeyi kabul ettiği, sanığın birkaç gün sonra tekrar para almaya geldiğinde devriye görevi için köyde bulunan jandarma komutanın kızın gerçek babasını tanıması dolayısıyla olayın ortaya çıktığı, sanığın hileli hareketler ile haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

İddia, ikrar içeren savunma, müşteki ile tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemenin adli para cezası tayin ederken gösterdiği gerekçe dosya kapsamı ile değerlendirildiğinde yeterli görülmekle kararın bozulması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.