Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12120 K.2016/11127

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmada beyan ettiği mernis adresine yapılan tebligat parçasında, sanığın belirtilen adreste bulunmama nedeni belirtilmeksizin Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...’ya devlet dairesinde iş bulacağını vaat ederek katılandan vekaletname istediği, bunun üzerine katılan tarafından sanık adına Adıyaman 3.Noterliğince resmi kurumlara müracaat etmesi ve iş takibi konusunda 27.05.2013 tarihinde vekaletname verildiği, sanığın ayrıca katılandan 15.000 TL para aldığı ancak katılanı işe yerleştirmediği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,