Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12294 K.2016/10507

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çikolata imalathanesi işleten sanığın, girdiği ekonomik sıkıntı üzerine, iş yerinde çalışan katılan ile görüşerek, iş yerinin kapanmaması ve işsiz kalmaması için, para ve katılanın borçlu olduğu gösterir senetler vermesini, bunlarla toptancılardan mal alacağını ve üretim yapıp borcunu ödeyeceğini söyleyerek, katılanı ikna ederek para ve katılanı borçlu gösterir senetler aldığı, bu senetleri mal aldığı toptancılara verdiği, ancak baştan beri borçlarını ödeyemeyeceğini ve işyerinin kapatılmasını engelleyemeyeceğini bildiği ve bu amaçla da her hangi bir gayrette bulunmadığı halde, katılanı bu konuda kandırmak suretiyle para ve senetleri aldığı,

daha sonra da bu senetlerin ödemesini yapmaması nedeni ile katılanın icra takiplerine maruz kaldığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, katılanın iş yerinin devamı amacı ile bir nevi sanığa güvenerek kredi mahiyetinde kullanabilmesi için senetler verdiği, bu senetleri verirken de iş yerinin mal alamaz halde olduğunu kendisinin de bildiği, dolayısıyla sanığın ekonomik durumu gizleyen ve hile boyutuna ulaşan herhangi bir eyleminin olmadığı,

bu hususun katılan ile iş yerinde çalışan ve tanık olarak dinlenen diğer kişilerin beyanları ile de sabit olduğu, dolayısıyla aralarında özel hukuktan kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık olduğu anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.