Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/2096 K.2016/3910

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında beyan ettiği mernis adresine, 12.08.2013 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, istemin süresinde olduğu kabul edilerek, 08/06/2015 tarihli uyarlamaya ve 23.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine yönelik ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede;

Mahkemece verilen hüküm usulüne uygun kesinleşmeden, mahkemenin dosyayı ele alıp karar vermesi mümkün olmadığından 08/06/2015 tarihli hüküm yok hükmünde olmakla, 08/07/2013 tarihli hükmün temyiz incelenmesinde,

Sanığın kimlik göstermek istememesi nedeniyle polis memurları ile tartışırken ekip otosunun camına yumruk atarak kırdığı anlaşıldığından, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-TCK'nın 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,