Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/5874 K.2016/7517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen kısıtlama kararının, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 08.04.2025 olduğu gerekçesiyle 25.04.2016 tarihli ek karar ile uzatılmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık vasisinin temyiz yetkisi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde Zile M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada 05/02/2015 tarihinde ve 10/02/2015 tarihinde olmak üzere iki defa A2 koğuşunda yangın çıkartarak bir takım eşyaların zarar görmesine ve 16/02/2015 tarihinde ise müşahade koğuşunda bulunan güvenlik kamerasını kırıp yerinden sökerek zarar görmesine neden olmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda ;

Sanık vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanığın savunmasında epilepsi hastası olduğunu ilaç kullandığını, vasinin temyiz dilekçesinde ise sanığın şizofren hastası olduğunu belirtmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanığın cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde akıl hastalığına düçar olup olmadığının ve bu hastalığın işlediği fiiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltıp azaltmadığına dair rapor alınıp toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu