Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/8272 K.2016/8655

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62, 50 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 3.176,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarihli ve 2014/465 esas, 2015/362 sayılı karar aleyhine Yüksek... Bakanlığınca verilen 15/03/2016 gün ve 15078/2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2016 gün ve 2016/109412 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinin “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü öngörmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ise para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 150 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak sonuç olarak bulunan 154 gün karşılığı adli para cezasının suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri uyarınca paraya çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun

yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden.... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarih, 2014/465 esas, 2015/362 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle bozma sebebine göre, hükmün 3. fıkrasında yer alan “Sanığın toplamda 154 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi ile, 4. fıkranın tamamen çıkartılması ve 3. fıkradan sonra gelmek üzere ; “5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL’den hesap edilerek sanığın, 150 gün