Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/915 K.2016/3280

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti'nin 28.02.2010 tarihinde faaliyetini terk ettiği halde 21.07.2010 tarihine kadar sigortalı bildirimine devam ettiği, bu kapsamda sanık ...'nın 01.04.2010 ila 21.07.2010 tarihleri arasında fiili çalışması olmadığı halde sigorta bildirimi yapıldığı, bu nedenle sanığın 25 kez sağlık yardımından yararlandığı, hastane ve ilaç giderlerinin katılan kurum tarafından karşılandığı, sanıkların bu şekilde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda,

1- UYAP'tan alınan 16.03.2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 29.04.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'nın sorgusu yapılmadan beraatine hükmolunması,