Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/1057 K.2011/2451

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müflis şirket ile yapılan kredi sözleşmeleri uyarınca, şirkete kredi kullandırdıklarını, iflas kararı verilmesi üzerine 4.350.040,22 TL alacaklarının masaya kaydı için yaptıkları başvuru üzerine, 1.287.500,00 TL'nin rüçhanlı alacak olarak masaya kaydedildiğini, 3.062.540,22 TL alacağın ise yargılamayı gerektirdiği belirtilerek reddedildiğini ileri sürerek, 3.062.540,22 TL alacağın, 282.900,02 TL'lik kısmının rüçhanlı, 2.779.640,20 TL'lik kısmının ise adi alacak olarak masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müflise ait defterlerin iflas idaresine tevdi edilmediğini, davacının da yeterli delil sunamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, müflisin 03.10.2007 tarihinde temerrüde düşürüldüğü, temerrüt tarihine kadar akdi, temerrüt tarihinden sonra ise sözleşmelerde belirtilen gecikme faizi eklenerek ödemelerin BK'nun 84. maddesi gereği mahsup edildiği, buna göre davacının ek olarak masaya kaydı gereken alacağının 3.012.236,51 TL olduğu,

kullandırılan taşıt kredisinden alacak bakiyesi 69.982,75 TL olarak hesaplandığından sadece bu kısmın rüçhanlı olarak kaydedilebileceği, rüçhanlı alacak tutarı indirildiğinde, taleple de bağlı kalmak koşuluyla davacının adi alacağının 2.779.640,20 TL olacağı gerekçesiyle, 69.985,75 TL taşıt kredisinden doğan, rehin hakkı ile teminatlandırılan davacı rüçhanlı alacağı, 2.779.640,20 TL adi alacak olmak üzere 2.849.625,95 TL davacı alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacının temyiz itirazlarına gelince; dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan "Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin 19'ncu maddesinde; "müşteri, özellikleri 21. maddede yazılı taşıtı/taşıtlarını gerek iş bu taşıt kredi sözleşmesinden gerekse Bankayla imzalamış olduğu başka sözleşmelerder ve/veya herhangi bir nedenden doğmuş/doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder" hükmüne yer verilmesine rağmen rüçhanlı alacak miktarı hesaplanırken sözleşmenin anılan maddesinin tartışılmaması doğru olmadığı gibi, davacının rüçhanlı olarak masaya kaydını istediği 282.900,02 TL alacağının, Mahkemece, rüçhanlı olduğu kabul edilmeyen kısmının adi alacak olarak masaya kaydı gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamıştır.