Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/126 K.2011/1447

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kendisine kat farkının geç ödenmesinden dolayı 1.800,00 TL, genel kurul kararı olmaksızın aidat ödemesi nedeniyle 1.800,00 TL konutunun iç aksamı yapılmadan kendisine teslim edilmesi nedeniyle 10.000,00 TL konutunu kullanamadığından ve kiraya veremediğinden 10.000,00 TL, tasfiye kararından sonra yapmış olduğu ödemenin kaçak imalatlarda kullanılması nedeniyle 1.475,00 TL ve kooperatife ait dairenin genel kurul kararı olmadan rayiç bedelin altında satılması nedeniyle 5.000,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, toplam 30.075,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kat farkı ödemesini geç yaptığını, davanın yersiz açıldığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile genel kurul kararı olmaksızın alınan 1.800,00 TL'nin 15.08.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, diğer istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca genel kurul bütün ortakları temsil eden en yetkili organdır. Yapılacak işlerle ilgili önceden karar alabileceği gibi, yapılmış işlere sonradan icazet vererek te geçerli hale getirebilir.

Davacı tarafından 15.08.2000 tarihinde ödenen 1.800,00 TL'nin ödenmesi ile ilgili genel kurul kararı bulunmadığı anlaşılmakta ise de, ödenen bu miktarla ilgili 2000 yılına ait bilançonun görüşüldüğü 14.01.2001 tarihli genel kurulun 4. ve 5. maddelerinde yönetim kurulunun oybirliği ile ibra edilmesi ve bilançonun onaylanması karşısında genel kurulca bu ödemeye onay verildiğinin kabulü gerekmektedir.

Kaldı ki bilirkişi raporunda bu paranın diğer ortaklardan da alındığı tesbit edilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece bu hususlar gözardı edilerek yanılgılı gerekçe ile bu taleple ilgili davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.