KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2011/2313 E., 2011/2032 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- İhbar edilenler
- —
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, müteveffa personel ... zamanında davalıdan para veya gübre almadığı halde borçlu gösterildiğini, davalının elinde senet olsa bile bu senetlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek, senetlerin geçersizliği ve borçlu olmadığının tespiti ile yapılan ödemelerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 02.03.2004 tarihli kredi sözleşmesi uyarınca davacının üç ayrı senetle müvekkiline toplam 3.450,00 TL borçlandığını, 17.04.2009 tarihinde 3.967,17 TL ödeme yaparak borcunu kapattığını, senetlerde davacının imzası bulunduğunu, davacının senetlerin geçersiz olduğu iddiasının soyut olup herhangi bir belgeye dayanmadığını, ayrıca davanın kabulü halinde müteveffa personel ... mirasçılarına rücu hakkı bulunduğundan davanın bu kişilere de ihbar edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İhbar edilenler ... ve ... davaya katılmamış ve beyanda bulunmamışlardır.
Mahkemece, davacının sunmuş olduğu delillerin senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak nitelikte olmadığından toplanmadığı, senetlerdeki imzaya itiraz edilmediği, senede karşı iddiaların da yazılı delillerle ispatı gerektiği, davalının tanık dinletilmesine de muvafakati olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2011/2313, K. 2011/2032, 22 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama