KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2011/3153 E., 2012/966 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, dava dışı alacaklı bankanın yapmış olduğu takip sonucunda kur'a ile müvekkiline ait dairenin kendisinden habersiz cebri icra yoluyla satıldığını ileri sürerek, müvekkilinin uğradığı zararlara karşılık 70.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 80.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan faiziyle birlikte davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava tarihi itibariyle henüz kesinleşen bir ihalenin bulunmadığını, ihalenin feshi sebebiyle açılan davanın derdest olduğunu ve uğranılan bir zarar bulunmadığını, henüz ferdileşmeye geçilmediğinden davacıya bir daire tahsisinin mümkün bulunmadığını, kooperatifin borçlarının bulunduğunu ve davacının hissesine düşen borcun istenen tazminat miktarından düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kendisine kesin olarak ve aynı nitelikte tahsis edilecek bir konut bulunmadığı anlaşılan davacının, yerleşik Yargıtay içtihatları göz önünde bulundurarak yapılan hesaplama sonucunda kooperatiften 68.643,44 TL maddi tazminat alacağının bulunduğu gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2011/3153, K. 2012/966, 13 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama