Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/3702 K.2012/2066

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 1994 yılında üye olduğunu, anasözleşmede belirtilen şekilde usulüne uygun olarak alınmış ve taraflarına tebliğ edilmiş bir ihraç kararı bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin halen davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının anasözleşmeye aykırı olarak kendi adına motorlu taşıtı bulunmadığından esasında baştan beri üye olmadığını, üye kabul edilse dahi bu eksikliği gidermediğinden yönetim kurulu kararıyla ihraç edildiğini, 1995 yılından beri kooperatifle hiç bir irtibat kurmamasının, toplantılara katılmamasının ve parasal yükümlülüklerinin akibetini takip etmemesinin üyelikten zımnen vazgeçtiği şeklinde yorumlanması gerektiğini, aradan 16 yıl geçtikten sonra bu davayı açmasının iyiniyet kuraları ile bağdaşmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kooperatif yönetim kurulunun 02.07.1998 tarihli kararıyla üyeliğine son verildiği tarihten itibaren 11 yıl sonra, kooperatifle hiç bir ilişki kurmadan, herhangi bir talepte bulunmadan, bu davayı açmasının TMK'nun 2. maddesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.