Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/4219 K.2012/194

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, yönetim kurulunun 15.7.2009 gün ve 61 sayılı kararı ile üyelikten ihraç edildiğini, kooperatifçe gönderilen 28.4.2009 günlü birinci ihtarnamede dönemlerine ait toplam 6.000,-TL’nin on gün içinde ödenmesinin istendiğini, müvekkilince bu gerekliliğin yerine getirilmemesi üzerine bu kez önceki borca ek olarak Nisan 2009 döneminde ödenmesi gereken 3.000,-TL’nin de hesaba dahil edilmesiyle oluşan 9.000,-TL’nin otuz gün içinde ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, bu tutarın da ödenmemesi üzerine 20.7.2009 günlü ihtarname ile ihraç kararının tebliğ edildiğini,

ihraç kararının ihtarnameye eklenmediğini, ihtarnamede otuz gün ve bir aylık iki ayrı süre belirtilmesinin çelişkiye yol açtığını, her iki ihtarnamedeki tutarların uyumlu olmadığını, anasözleşmenin 14. maddesine göre yükümlülüklerin otuz gün içinde yerine getirilmemesi halinde ihtar çekilebileceğini, bu durumda birinci ihtarnamede Mart ayının, ikinci ihtarnamede ise Nisan ayının aidatlarının talep edilemeyeceğini ve ihtarnamelerin geçersiz olduğunu ileri sürerek, yönetim kurulunun ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eşinin kooperatif yönetiminden uzaklaştırılması nedeniyle duydukları öfke ile ödemeleri aksattıklarını ve bu davayı kötü niyetle açtıklarını, genel kurul kararı uyarınca aidatların üçer aylık dönemlerde ve dönem başlarında peşin olarak alındığını, Ekim-Kasım-Aralık 2008 aidatının Ekim 2008 başında ve Ocak-Şubat-Mart 2009 aidatının da Ocak 2009 başında ödenmesi gerektiğini, davacının Nisan 2009 sonuna kadar ödeme yapmaması ile yükümlülüğünü yerine getirmemiş duruma düştüğünü, ihtarnamede gösterilen otuz gün ve bir aylık sürelerin Yasa ve Anasözleşme arasındaki farktan kaynaklandığını ve her iki ibarenin kullanılmasının çelişkiyi gidermek maksadını taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatifin bir alacağını talep edebilmesi için alacağın muaccel hale gelmesi, bunun için de Anasözleşmenin 14. maddesi uyarınca yükümlülüğün 30 gün geciktirilmesi gerektiği, davacıdan birinci ihtarname ile talep edilen aidat ve gecikme faizlerinin 2008 yılının son üç ayı ile 2009 yılının ilk üç ayına ait olduğu, bu tutarların muaccel hale geldiği, ancak, talep

edilen gecikme faizi miktarının belirtilmediği ve % 10 olarak oran gösterilmesi ile yetinildiği, bunun Yasanın aradığı şarta uygun olmadığı, öte yandan, 20.5.2009 tarihli ikinci ihtarnamede, hem birinci ihtarnamedeki tutarın ve hem de Nisan 2009 başında ödenmesi gereken 3.000,-TL’nin ödenmesinin istendiği, ne var ki, 1163 sayılı Yasa’nın 16 ve 27. ve Ana sözleşmenin 14. maddeleri gereği, aidatın muaccel olması, iki ihtarnamedeki tutarın aynı olması şartlarına uyulmadığı,

ikinci ihtarnamenin yeni bir ilk ihtarname sayılması gerektiği, diğer taraftan 2009 yılı Nisan ayında ödenmesi gereken tutarın son ödeme tarihinin Nisan sonu olacağı ve temerrüdün ancak Mayıs ayı sonunda gerçekleşeceği olgusu karşısında, bu tarih beklenmeden gönderilen ikinci ihtarnamenin de Yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı kooperatifin yönetim kurulunun, davacının ihracına dair 15.7.2009 gün ve 61 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.