KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2011/4504 E., 2012/1124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile müvekkilinin davalıya mal satıp teslim ettiğini, müvekkilinin bu nedenle alacaklı olduğunu, davalı hakkında icra takibine geçtiğini ancak davalının iflasına karar verildiği için alacağın iflas masasına kaydı için müracaat etmelerine rağmen taleplerinin reddedildiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, müvekkilinin alacağının davalı ... masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müflis şirket hakkında verilen iflas kararının henüz kesinleşmediğini ve ikinci alacaklılar toplantısının henüz yapılmadığını, müflis şirketin ticari defterlerinin henüz iflas müdürlüğüne teslim edilmediğinden, alacak hakkının olup olmadığının tespit edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davalı hakkında 02.09.2008 tarihinde iflas kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının icra takibinin 19.04.2007 tarihinde yeni iflas erteleme davasında verilen ihtiyati tedbir dönemi içinde yapıldığı, davalı borçlunun takipten önce temerrüte düşmediği, bu nedenle işlemiş faiz talebinin yerinde olmadığı, davacının takip tarihi ile iflas tarihi arasında faiz isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2011/4504, K. 2012/1124, 16 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama