Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/4920 K.2012/2042

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yapılan ödemelerin sıra cetvelinde dikkate alınmadığını, ihtiyati haciz aşamasında olan ve kesinleşmeyen alacaklar bulunduğunu, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilerek davalıya ayrılan payın iptali ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetvelinde 10'ncu sırada yer alan davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, sıra cetveline ilişkin davaya bakma görevinin İcra Mahkemesi'ne ait olduğunu, alacağın muaccel olmadığı itirazının borçlu ve alacaklı arasında görülebilecek itirazlardan olduğunu, davacının borçlu ile ticari ilişkisi olmadığı ve alacağın muvazaalı olduğu iddialarının dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme'ce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı alacağının sıra cetvelinin 10'ncu sırasında yer aldığı, ikinci sırada yer alan alacakla ilgili herhangi bir itirazı olmadığına göre sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararının bulunmadığı, davalı alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Davalıya sıra cetvelinde pay ayrılmıştır. Davanın kabulü halinde davalıya ayrılan payın öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine karar verileceğinden davacının, dava açmakta hukuki yararı bulunmaktadır.

Diğer yandan, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, alacağına itiraz edilen alacaklıya aittir. Alacaklı, alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyit eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır.

Bu durumda, Mahkemece, yukarıda sayılan ilkeler kapsamında yargılama yapılarak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.